• Being an Artist (for a day)

    Reconstruction work of Vincent Van Gogh's autoportrait (Saint-Rémy, 1889).

    Istanbul May '14

    Model: Süha Zaimoğlu Assistant: Emre Kapçak

  • 27.3

    Human beings have alienated themselves to the universe because of the curiosity that is intrinsic to their nature. The motive of curiosity, which feels like it is carved into the collective memory from the outer world, pushes the animal-based figure to a self-conflict and directs it towards the objective of interpreting its place in the existence. From now on, this hybrid figure, looking at this world on the one hand and at the outer space on the other, is in an effort to situate itself in the cosmos.


    İnsan, doğasında içkin olan merakı nedeniyle kendini evrene yabancılaştırmıştır. Kolektif hafızaya sanki dünya dışından kazındığı hissi uyandıran merak güdüsü, hayvansal kökenli figürü kendi içinde çatışmaya iterek varoluştaki yerini anlamlandırma ereğine yöneltir. Artık bir yüzü dünyaya, diger yüzü dünya dışına bakan bu melez figür, kendini kozmosta konumlandırma çabası içerisindedir.

  • Dolmabahçe

    Istanbul, 2013
  • Duality // Düalite (Ongoing)

    According to our perception, the ultimate space requires absence of the substance. The absence of light: darkness. Light, subtile matter which spreads in emptiness, needed a plane to reflect and to be seen. Human eye was a respond for the vitally important light. Since the perception of light is evolved, human being has discovered his sense of aesthetics. Now he was no longer satisfied with basic products of nature, so he begun creating his own designs. I mean a kind of human eye simulation, a small dark box. The dynamics that are being processed in the space of my box; light source, it's plane, shadow, a secondary virtual image as a result. I believe i could assign all these elements in one frame with my impulse. My sight is failing me, i begin to see objects, planes and substances with their virtual twins. Maybe this is related with the mirror in my camera. I still cannot be sure if the duality is coming from inside or the outside.
    Algımıza göre, mutlak boşluk dediğimiz şey varlıktan ari olduğu için, ışıktan da aridir: karanlık. Işık, boşlukta ilerleyen süptil varlık, görülebilmesi için yansıyabileceği bir düzleme ihtiyaç duydu. Göz, başlangıçta, hayati bir önem taşıyan ışığa yanıt olarak verildi. Zaman içerisinde canlı ile gelişen ışık algısı, insanda estetik algıya kapı açtı; artık doğanın hazır ürünleriyle yetinmeyen insan, bu yolda kendi tasarımını üretti. Bir tür insan gözü simülasyonundan bahsediyorum, karanlık bir kutudan. Elimdeki kutunun boşluğunda işlenen dinamikler; ışık kaynağı, yansıdığı düzlem, gölge, diğer bir boşlukta oluşan sanal görüntü... İşte tüm bunları tek bir karede sezgilerimle sabitlediğimi düşünüyorum. Gözlerim beni yanıltıyor; cisimleri, nesneleri, düzlemleri çift görmeye başlıyorum. Boşluktaki görüntüler ikileşiyor. Belki makinemdeki ayna ile de ilişkisi vardır bunun. İkiliğin dışarıdan mı, yoksa içeriden mi kaynaklandığına hâlâ emin olamıyorum.
  • Body // Beden

    Istanbul, 2012
  • Renk // Hue

    Istanbul, 2012